|
||||
Notes550. Edit. lat. In vegetalibus. (153, 5).
551. Son. (154, 1).
552. Edit. lat. Et potest in non intelligendo plus esse captivatus. (154, 2).
553. Edit. lat. Quando magis humanus intellectus conatur in Deo profunda intelligere. (154, 3).
554. Edit. lat. Captivatus. (154, 4).
555. Crea. (154, 5).
556. Edit. lat. Vincit et superat iram. (156, 1).
557. Edit. lat. Unum simile conjunctum suo alteri simili augmentetur in virtute, et fortificetur. (156, 2).
558. La edit. lat. de Maguncia se expresa en un sentido contrario al del texto original, traduciendo la cláusula de este modo: Quoniam homo est magis acediosus ad desirandum res magis nobiles, quàm minùs nobiles. (157, 1).
559. E ha esperança que aquestes coses sapia en gloria. (158, 1).
560. Edit. lat. Non desideraret intelligere. (158, 2).
561. En Deu per esser. (158, 3).
562. Edit. lat. Non esse satisfactum. (158, 4).
563. Sens que sia. (159, 1).
564. Edit. lat. Debet attribui. (159, 2).
565. Enjenrrat e donat. (159, 3).
566. Edit. lat. Unde cùm Generans et Generatus et Procedens ab utroque sint adinvicem propinquiores in natura, quàm alia res, in quibus non sunt Generatio et Processio. (160, 1).
567. Edit. lat. Pater tempore praecedit filium. (160, 2).
568. Edit. lat. Quod Pater praecedat Filium per naturam. (160, 3).
569. Ab. (160, 4).
570. Edit. lat. Potes habere posterioritatem sub comparatione ad tuum patrem. (160, 5).
571. Edit. lat. Et si Pater non haberet intellectum hoc intelligentem, nec amorem hoc amantem, nec voluntatem hoc volentem. (161, 1).
572. Ha enjenrrat lo fil. (161, 2).
573. Edit. lat. In voluntate Patris et Filii esset defectus; et hoc est evidenter impossibile. (162, 1).
574. D aytant. (162, 2).
575. A si matexa. (162, 3).
576. Superfluitat. Edit. lat. Superfluitatem et excessum. (163, 1).
577. E si no. (163, 2).
578. Edit. lat. Et utrùm in Deo una Persona posset existere absque alia? vel utrùm una Persona in Deo posset existere per se ipsam? (164, 1).
579. Menys noble. (164, 2).
580. Gens. (166, 1).
581. Edit. lat. Et boni, quod est alterius naturae. (166, 2).
582. Ajustat Deu. (166, 3).
583. Edit. lat. Quàm sit bonum ex nihilo producere seu creare. (167, 1).
584. Edit. lat. Hoc autem est impossibile, ut patet. (167, 2).
585. Edit. lat. Tu autem Gentilis consentis. (167, 3).
586. Edit. lat. Unde si Deo debet atribui creatio. (168, 1).
587. Edit. lat. Quod ipse bonum, in quo erat peccatum et culpa, gloriosissimè recrcaverit. (168, 2).
588. Edit. lat. Humanum genus lavacro regenerationis fuit reparatum ab originali peccato. (168, 3).
589. Per la sanctetat de la processio e de. (169, 1).
590. Edit. lat. Proprietates et potestates. (169, 2).
591. Edit. lat. Comburendo ligna seu quodlibet aliud passum sibi obediens. (169, 3).
592. Edit. lat. Et cum hujusmodi possit esse melior, quam omnes aliae creature si est unita ad essendum una Persona cum Natura divina. (170, 1).
593. Si poder increat e creat no fossen vna persona. Edit. lat. Si potestas increata et creata non essent una persona. (170, 2).
594. Edit. lat. Et in ipsum cecidit peccatum inobedientiae et superbiae. (171, 1).
595. E aytant con fo major colpa e major nafra. (172, 1).
596. Edit. lat. Tanto majorem perfectionem significat misericordia ad parcendum, et medicina ad sanandum, quando parcit et sanat peccatum generale, quàm si parceret et sanaret speciale. (172, 2).
597. E ha mort sostenguda. (173, 1).
598. Edit. lat. Quae secum est unum et idem. (173, 2).
599. Major es justa, si es. (174, 1).
|
