Selecciona una palabra y presiona la tecla d para obtener su definición.
 

21

De superstit. Pag. 169. 171.

 

22

De bello gallico, lib. 6.

 

23

Remarques sur le Chevraena.

 

24

Libro 22.

 

25

Plinius, lib. 30.

 

26

Hoc caverat mens provida Reguli,

Dissentientis conditionibus

Fœdis, et exemplo trahenti

Perniciem veniens in ævum:

Si non periret immiserabilis

Captiva pubes...

Auro repensus scilicet acrior

Miles redibit? Flagitio additis

Damnum...

Si pugnat extricata densis

Cerva plagis, erit ille fortis

Qui perfidis se credidit hostibus

Et Marte Pœnos proteret altero,

Qui lora restrictis lacertis

Sensit iners, timuitque mortem.

Horat. lib. 3, od. 5.ª

 

27

Est enim jusjurandum affirmatio religiosa. Quod autem affirmate, quasi Deo teste, promisseris, id tenendum est. Officiis 3, 104.

 

28

Fertur pudicæ conjugis osculum

Parvosque natos, ut capitis minor,

Ab se removisse, et virilem

Torvus humi posuisse vultum:

Donæ labantes consilio patres

Firmaret auctor nunquam alias dato;

Interque mœrentes amicos

Egregius properaret exul.

Atqui sciebat quæ sibi barbarus

Tortor pararet. Non aliter tamen

Dimovit obstantes propinquos

Et populum reditus morantem,

Quam si clientum longa negotia

Dijudicata lite relinqueret,

Tendens Venafranos in agros,

Aut Lacedæmonium Tarentum.

Horat. lib. 3, od. 5.ª

 

29

Prima peregrinos obscena pecunia mores

Intulit, et turpi fregerunt secula luxu.

Divitiæ molles...

Nullum crimen abest fascinusque libidinis, ex quo

Paupertas romana perit.

Sævior armis,

Luxuria incubuit, victumque ulciscitur orbem.

Juvenal. Satir. 6.

 

30

Potentiæ romanorum prior Scipio viam aperuerat, luxuriæ posterior aperuit. Quippé, remoto Cartaginis metu, sublataque imperii æmula: non gradu, sed precipiti cursu á virtute descitum ad vitia transcursum. Vell. Pater. 2. 1.