321
De rebus Hispaniae, libro IX, cap. 10.
322
BOLETÍN, tomo III, p. 206.
323
De Alava, Pamplona y Nájera.
324
Es decir, «verumtamen».
325
En castellano sea.
326
BOLETÍN, tomo III, p. 202-207.
327
«Tunc quidam milites, qui fuerant ex familia Veremundi, et noctu coliem qui Navarrorum exercitui imminebat, clanculo occuparant, regis Garsiæ cum duobus militibus qui ab eo recesserant, impetu irrumpentes, ad regis aciem pervenerunt; et alter militum qui ab eo recesserat, dicitur eum lancea perfodisse; ex quo ictu in terram cecidit rex Garsias; et duo magnates qui cum eo aderant, inibi ceciderunt.
328
«Igitur ab utroque dies et locus infelicis pugnæ constituitur. Jam autem Garsias in media valle de Ataporca posuerat castra, quum Fernandi regis milites noctu, desuper, imminentem præoccupant collem. Qui nimirum milites ex cognatione Veremundi regis plerumque existentes, ubi voluntatem Domini sui, fratrem suum avidam vivum capiendi potius quam extinctum animadvertunt, ut credo instinctu Sanciæ reginæ communem sibi sanguinem vindicare singulariter anhelabant. Mane itaque facto, quum primo Titan emergeretur undis, ordinatis aciebus, ingens clamor utrinque attollitur, inimica pila eminus jaciuntur, mortiferis gladiis cominus res geritur. Cohors tamen fortissimorum militum, quos paulo ante tetigi, laxis habenis desuper incursantes, per medias acies secando, omnem impetum crispatis hastis in Garsiam regem inferunt; atque confossum, exanimem, in terram de equo præcipitant. In quo bello, duo es militibus Garsiaæ cum eo interfecti sunt. Sed et Mauri, qui pugnæ subierant, dum fugam arripere moliuntur, magna parsillorum captivata est. Era M.XCII. Corpus vero Garsiæ regis in ecclesia beate Mariæ Naiarensis sepulturæ traditur, quam ipse a fundamentis devote construxerat, atque argento et auto sericisque ornamentis pulchre ornaverat.»
329
Rúbrica: De cuemo el Rey don ferrando de Castiella mató al Rey don G.ª de Nacarra.
330
Pág. 180.